Wij leven in een samenleving die voor het eerst in 1600 jaar niet meer gebaseerd is op Christendom. De kennis van het christelijk geloof kan niet meer bekend verondersteld worden en de kerk heeft haar invloed en privileges verloren. Dit alles hoeft niet alleen als verlies, maar kan ook als winst worden gezien. In ieder geval leidt het tot verandering op velerlei gebied. Sommige veranderingen voltrekken zich buiten ons – of we nu willen of niet. Andere veranderingen zijn het gevolg van ons wel of niet reageren op deze culturele omslag.
Stuart Murray beschrijft in zijn boek
Church after Christendom een zevental veranderingen. (1) De kerk verschuift van het centrum naar de marge, is (2) niet langer een meerderheid maar een minderheid en verandert (3) van een groep die zich had gesetteld in een groep die op reis is. Daarmee (4) verliest ze haar privileges en moet leren leven met pluraliteit en (5) verandert haar werk van controlerend in getuigend. Daarom zal (6) haar aandacht moeten verschuiven van onderhoud en zorg voor de eigen groep (naar binnen gericht) naar zending en apostolaat (naar buiten gericht) en verandert ze (7) van een instituut in een beweging.
Geen van deze veranderingen betreurt Stuart Murray. Daarom stelt hij voor na een korte periode van rouw over het verlies van het Christendom (als heersende religie) vooral te vieren. Het einde van het culturele en koloniale Christendom is reden voor een feest. Het zou wel eens kunnen dat we veel oorspronkelijke rijkdom van het vroege christendom hervinden in deze nieuwe situatie.
Luister naar de twee afleveringen van Tochtgenoten waarin Stuart Murray aan het woord komt:
Tochtgenoten #01: Church after Christendom
Tochtgenoten #02: Mixed Economy Church